गीत

तुलसी घिमिरे

न्यो फूल मैले, कसरी टिपूँ, काँडा नै काँडा छ

कसरी पुगूँ बादलु पारि डाँडा नै डाँडा छ।

बिहानमात्रै कोपिला थियो फूल आज फूलेछ

सुटुक्क आई बगैँचाभित्र, भँवरा डुलेछ

जुन गीत गाउँछु छेकिन्छ स्वर दुरीनै टाढा छ

कसरी पुगूँ, बादलु पारि डाँडा नै डाँडा छ।।

चरीझैँ उडूँ, दौडेर पुगूँ, मन हुन्छ दोमन

मन त थियो उडेर आउने आएनौ नभन

बुझाउँछु मन मसँग तिम्रो, तस्विर छाया छ

कसरी पुगूँ, बादलु पारि डाँडा नै डाँडा छ।।